Polski portal introwertyków

Dodałam kolejne tytuły w dziale "Książki", głównie anglojęzyczne. Miejmy nadzieję, że zostaną w końcu przetłumaczone na język polski.

Książki na temat introwertyzmu:

• "The Happy Introvert: A Wild and Crazy Guide for Celebrating Your True Self" Elizabeth Wagele

• "Introvert Power: Why Your Inner Life is Your Hidden Strength" Laurie Helgoe

• "Living Introverted: Learning To Embrace The Quiet Life Without Guilt" Lee Ann Lambert

• "Self-Promotion for Introverts: The Quiet Guide to Getting Ahead" Nancy Ancowitz

• "The Successful Introvert: How to Enhance Your Job Search and Advance Your Career" Wendy Gelberg

• "The Introverted Leader: Building on Your Quiet Strength"  Jennifer B. Kahnweiler

• "Networking for People Who Hate Networking: A Field Guide for Introverts, the Overwhelmed, and the Underconnected" Devora Zack

• "Hidden Gifts Of Introverted Child: Helping Your Child Thrive in an Extroverted World" Marti Olsen Laney

Książki na temat samotności:

• "Dobrodziejstwo samotności. Tysiąc powodów, aby dobrze się poczuć ze sobą samym" Valerio Albisetti

• "Samotność. Powrót do jaźni" Anthony Storr

• "Party of One. The Loners' Manifesto" Anneli Rufus

Książki pośrednio związane z tematyką introwersji:

• "Być nadwrażliwym i przetrwać. Praktyczny poradnik" Ted Zeff

• "The Highly Sensitive Person: How to Thrive When the World Overwhelms You" Elaine N. Aron

Książka, która może pomóc osobom z obniżonym poczuciem własnej wartości:

• "The Undervalued Self: Restore Your Love/Power Balance, Transform the Inner Voice That Holds You Back, and Find Your True Self-Worth" Elaine N. Aron

Miłej lektury! :)

W dziale "Cytaty, fragmenty" zamieściłam fragment z książki Valerio Albisettiego "Dobrodziejstwo samotności. Tysiąc powodów, aby dobrze się poczuć ze sobą samym":

"Jestem przekonany, że większość osób uważa, iż bycie samemu jest stratą czasu.

O ile chodzi o mnie, robię wiele rzeczy podczas dnia i udaje mi się je zrobić wszystkie, ponieważ - przynajmniej trzy godziny dziennie - przebywam w samotności. Często dzielę je na trzy fazy, po godzinie każda: rano po przebudzeniu, w połowie dnia i wieczorem, przed położeniem się spać.

Nie mógłbym się bez tego obejść.

Podczas tych chwil myślę, pracuję nad intuicją, wsłuchuję się w siebie. Ale wolę mówić, że się modlę. Rozmawiam z Bogiem. Słucham Boga.

Mówię, że się modlę, ponieważ dla mnie chwile spędzone w samotności są święte. Poświęciłem wiele czasu, aby nawyknąć do tych reguł, ale teraz nie mógłbym żyć inaczej. I nie powinno się mówić, że jest się zbyt zajętym, aby być samemu ze sobą.

Jest to najważniejsza rzecz.

Ważniejsza, niż czas spędzony w pracy.

I nie trzeba klękać czy ubierać się w święte szaty. Wystarczy być przygotowanym na samotność.

Według mnie życie w samotności jest stylem życia.

Osoby kontemplujące chcą żyć w sposób możliwie najbardziej świadomy. Aby tego dokonać trzeba spędzić wiele czasu w ciszy.

Nigdy nie uważałem tego za stracony czas.

Poza tym czas spędzony w samotności sprawia, że w pracy, w codziennym życiu jest się bardziej skutecznym.

W momentach samotności można zastanowić się nad własnym życiem, przeanalizować je, zrozumieć. Lubię bezpośrednie doświadczenie, ale wolę go zażywać w małych ilościach. Potem poddaję je analizie i wyciągam z niego wszystko to, czego mogę się nauczyć.

Jestem przekonany, że w taki sposób uczę się więcej, wzbogacam się bardziej niż ci, którzy robią wszystko bez zastanowienia lub ze strachu, żeby nie być samotnym.

Teraz myślę, że stałem się psychologiem, psychoterapeutą, psychoanalitykiem po to, aby rozwijać moją zdolność analizy i zgłębiania osobowości ludzkiej.

Nie tylko.

Myślę także, że samotność zwiększa zdolność czucia tego, co znajduje się w najgłębszych zakamarkach serca, w podświadomości. Myślę, że pomaga lepiej zrozumieć sny i pomaga rozwinąć się intuicji."