Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Dyskusje dotyczące życia, społeczeństwa, polityki, filozofii itp.
Awatar użytkownika
Lena
Intronek
Posty: 27
Rejestracja: 12 maja 2016, 0:24
Płeć: kobieta
Enneagram: 4w5
MBTI: ISFP

Re: Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Post autor: Lena » 12 maja 2016, 2:09

Przestałam lubić zbieractwo kiedy zaczęłam się przeprowadzać z miejsca w miejsce. Mam jednak kilka słabości: papierowe książki. Uwielbiam kupować, czytać i zakreślać to co znalazłam w nich ważnego i wracać do tego. Choć pozbywałam się też książek korzystając z regału miejskiego. Lubię też zdjęcia, ale niekoniecznie żeby wisiały gdzieś w widocznym miejscu, wystarczą schowane w pudełku. Z drugiej strony lubię robić generalne porządki, takie po których wyrzucam 5 worków na śmietnik i mam poczucie, że pozbywam się balastu. A przeprowadzki są dobrym motywem do robienia takich porządków.
Przestały mnie bawić pierdółki i bibeloty na półkach bo sprzątanie tego jest koszmarem. Ogółem im mniej rzeczy tym lepiej z małymi wyjątkami.
"Gdy robię to co kocham, mam nad sobą wietrzne maszty"

Awatar użytkownika
Beorn
Introrodek
Posty: 11
Rejestracja: 15 maja 2016, 21:50
Płeć: mężczyzna
Enneagram: 4w5
MBTI: INFJ

Re: Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Post autor: Beorn » 17 maja 2016, 21:14

Lubię zbierać rzeczy, ale tylko te, które są dla mnie w pewien sposób symboliczne. Tak, jestem sentymentalny. Mam kilka przedmiotów, które wiążą się z czasami, które już minęły, lub z osobami, z którymi dawno straciłem kontakt. Dla osób trzecich byłyby to zwykle bezwartościowe rzeczy (wyblakły bilet na koncert sprzed kilku lat, czy stara, rozsypująca się książka z dedykacją). Mam też w domu obraz, który lata temu namalował pewien więzień. Ojciec chciał go wyrzucić, bo nie było na niego miejsca, ale jakimś cudem udało mi się postawić na swoim i go uratowałem zdejmując płótno z ramki i czyszcząc je z kurzu. Co prawda nigdzie nie wisi, tylko leży u mnie w pokoju za szafą, ale je MAM! ;) Jakieś wielkie dzieło sztuki to nie jest... ot, spodobała mi się jego historia i przypomina mi dom, w którym mieszkaliśmy gdy miałem 8 lat. Zresztą ktoś musiał włożyć sporo wysiłku, żeby go namalować i szkoda byłoby to tak po prostu wyrzucić. Trzymam też stary gramofon ojca, który już dawno znalazłby się na wysypisku, gdyby nie moja interwencja. Wciąż mam zamiar go odrestaurować. Tego typu rzeczy trzymam w zamknięciu, bo gdybym miał z nimi styczność na co dzień, straciłyby dla mnie swoją "magiczną" moc. Trafiam na nie przypadkowo jak robię porządek w szafkach, albo jak szukam w nich czegoś konkretnego. Są takimi moimi wehikułami czasu, pozwalają wrócić do dawnych dni.
Jeśli chodzi o inne rzeczy, typu ubrania, w których wstyd już chodzić, czy rower z którego wyrosłem, to raczej nie mam oporów przed pozbyciem się ich.

WhipItOut
Zagubiona dusza
Posty: 2
Rejestracja: 23 maja 2016, 12:42
Płeć: mężczyzna

Re: Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Post autor: WhipItOut » 23 maja 2016, 12:54

Moim zdaniem minimalizm jest lepszy. Gdy mamy za dużo przedmiotów to jest po prostu ciężej ruszać się z życiem.

czarnadziurawelbie
Introwertyk
Posty: 81
Rejestracja: 10 maja 2015, 21:09
Płeć: kobieta
Enneagram: 5w4
MBTI: INFP
Lokalizacja: gdzieś nieopodal Piotrkowa
Kontakt:

Re: Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Post autor: czarnadziurawelbie » 04 cze 2016, 15:20

Swego czasu gromadziłam po prostu wszystko. Po bardzo ciasnym pokoju walały się ciuchy, których latami nie nosiłam, jakieś młodzieżowe gazety, dawne szkolne zeszyty i wiele innych pierdół. Tak gdzieś z 2 lata temu zaczęłam w końcu powoli tych rzeczy się pozbywać. Bo sentyment sentymentem, ale własny komfort psychiczny jest ważniejszy.

Des
Introwertyk
Posty: 145
Rejestracja: 02 sty 2016, 22:13
Płeć: nieokreślona

Re: Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Post autor: Des » 04 cze 2016, 16:29

Jakiś czas temu wyrzuciłam wszystko. Zbierałam różne rzeczy odkąd pamiętam. Powyrzucałam wszystkie pocztówki, zdjęcia, bransoletki, kapselki, kamyczki, muszelki, prezenciki, pudełeczka, liściki, gazety, tatuaże z gum i chipsów, nawet jakieś karty z pokemonów były :D , miśki , poduszeczki.. no właściwie wszystko. Można powiedzieć,że po wyrzuceniu tego całego [email protected] mi ulżyło. :) Ale,ale... od nowa mam ten problem by wyrzucić coś co jest zbędne i znowu pewnie mi się jakaś niezła kupka badziewi ostanie.. Choć staram się do niczego nie przywiązywać.

Awatar użytkownika
mezzanine
Introrodek
Posty: 21
Rejestracja: 20 lis 2016, 16:12
Płeć: kobieta
Enneagram: 4w5
MBTI: INFP

Re: Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Post autor: mezzanine » 20 gru 2016, 23:23

Następna sentymentalna z tej strony. ;)
Nie wyobrażam sobie wyrzucenia pamiątek np. z czasów szkolnych, są dla mnie bezcenne. Listy, zdjęcia, prezenciki - uwielbiam i ciepło mi na sercu, gdy do nich wracam.
Szczególnie lubię pamiątki po osobach, z którymi straciłam kontakt lub których już zwyczajnie na tym świecie nie ma.
Uwielbiam moje wspomnieniowe pudło i co jakiś czas do niego wracam, co zresztą pomaga mi zdystansować się do teraźniejszości.

Mam też swoje stare pamiętniki! Są dla mnie nie tylko świadectwem tego, jak się rozwinęłam jako człowiek (łapię się czasem za głowę czytając to), ale też bywają źródłem, jakby to poeta napisał, srogiej beki. :mrgreen:
No i ile wydarzeń przypominają...
Rozważam jednak spalenie ich wreszcie; perspektywa, że wpadną w niepowołane ręce, chyba mnie przerasta.

Co do minimalizmu, to zazdroszczę czasem ludziom, którzy tak potrafią. To nie dla mnie.
Nie lubię nadmiernego zagracenia, ale uwielbiam ładne, ciekawe przedmioty, książki na półkach, jakieś antyczne smaczki; ogólnie preferuję wnętrza, gdzie jest co pooglądać i na czym zawiesić oko. Kocham ładne rzeczy, lekki artystyczny nieład i przytulność, a daleeeko mi do stylu skandynawskiego...

Awatar użytkownika
olender4
Introwertyk
Posty: 109
Rejestracja: 14 paź 2015, 18:38
Płeć: mężczyzna
Enneagram: 5w6
MBTI: INTJ

Re: Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Post autor: olender4 » 21 gru 2016, 1:20

Hmm... u mnie raczej zdecydowanie problem z wyrzuceniem książki, no nie potrafię. Dom bez książek jest dla mnie jakąś profanacja. Nie lubię zdjęć, raczej przypominają mi o upływie czasu i jak mało jeszcze osiągnąłem a bliskich mam w sercu. Mieszkanie musi być przytulne, nie wiem jak inni ale dziwnie się czuję w mieszkaniu nowoczesnym. Dla mnie to jak biuro, oczywiście żadnych żaluzji tylko firany :D .
Astra castra - numen lumen

Awatar użytkownika
Aga91
Introwertyk
Posty: 98
Rejestracja: 21 gru 2016, 23:16
Płeć: kobieta
MBTI: INFP-T

Re: Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Post autor: Aga91 » 23 gru 2016, 16:30

Ostatnio trochę przewartościowałam swoje życie. Zrobiłam porządek z ciuchami, w których nie chodziłam, z książkami, których już nie czytałam, i innymi niepotrzebnymi drobiazgami z przeszłości. Od razu poczułam się lepiej, to trochę jak zaczęcie od nowa. Poza tym cenię sobie przestrzeń, a i sprzątania teraz mniej.
Tak jest. Inaczej nie będzie.

Awatar użytkownika
teoriapogardy
Intronek
Posty: 33
Rejestracja: 12 lip 2016, 0:31
Płeć: kobieta
Enneagram: 5w4
MBTI: INTP

Re: Otaczanie się przedmiotami (ale i odwrotnie)

Post autor: teoriapogardy » 23 gru 2016, 19:14

U mnie minimalizm w pewnych kwestiach jest wręcz przesadny. Z racji tego, że istnieje niewiele rzeczy, które darzę jakimkolwiek sentymentem, a zbieractwo to już totalna bajka; mniej więcej raz na dwa/trzy miesiące przetrzepuję swoje rzeczy pozbywając się "śmieci". Niestety, czasami wręcz zbyt pochopnie i po jakimś czasie zaczynam czegoś szukać, bo "jednak by się przydało", ale niestety jest za późno. Miałam natomiast okazję zobaczyć mieszkanie typowej, starszej zbieraczki. Kosmos. Tragiczny.

ODPOWIEDZ