Problemy z okazywaniem emocji

Tutaj rozmawiamy o ogólnych kwestiach osobowości, typologiach osobowości, temperamentu; zamieszczamy testy osobowości.
Awatar użytkownika
Dant3s
Stały bywalec
Posty: 340
Rejestracja: 17 lip 2014, 1:54
Płeć: mężczyzna
Enneagram: 5w4
MBTI: ISTP

Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: Dant3s » 31 paź 2014, 19:39

Zauważyłem u siebie problemy z okazywaniem emocji w obcym towarzystwie, gdy ktoś inny się czymś "podnieca" łapię się na tym, że czasami uśmiecham się tylko z uprzejmości.
Ostatnio ktoś opowiedział kawał, każdy w śmiech a ja nic, chociaż był śmieszny.
Rzadko kiedy cokolwiek mnie zadziwia, jestem opanowany aż do przesady, z drugiej jednak strony gdy jestem w towarzystwie dość bliskich kumpli chce mi się śmiać prawie ze wszystkiego.
Czasami czuję się tak jak ta z lewej Obrazek
A czasami widzę że coś jest śmieszne ale nie potrafię się śmiać.
Ktoś ma podobnie?

Awatar użytkownika
highwind
Legenda Intro
Posty: 1698
Rejestracja: 15 paź 2011, 10:27
Płeć: mężczyzna
Enneagram: 1w9
MBTI: istj
Lokalizacja: wro

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: highwind » 31 paź 2014, 19:58

Obrazek
Zdarza mi się czasem specjalnie nie okazać emocji, żeby zasugerować komuś ochłonięcie. Przykładowa sytuacja, żeby pokazać rozentuzjazmowanemu, zwłaszcza ekstrawertykowi, że niekoniecznie jest czym się aż tak jarać.

Co do śmiechu - oj śmieję się. Czasem nawet zbyt często i z rzeczy, które innym niekoniecznie muszą wydawać się śmieszne.

Jeśli problem z okazywaniem emocji - to raczej tych głębszych, bardziej subtelnych i intymnych.

Awatar użytkownika
Papaja
Intro-wyjadacz
Posty: 423
Rejestracja: 04 sty 2014, 14:30
Płeć: kobieta
Enneagram: 1w9
MBTI: ISTJ
Lokalizacja: Poznań/Łódź

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: Papaja » 31 paź 2014, 20:45

Czasem mam wrazenie ze wlasnie eskstra ekscytuja sie wszystkim czy sa ku temu powody czy nie. W moim otoczeniu sa takie osoby i takie ich zachowanie bywa czasem meczace. Wiekszosc intro ma chyba problemy z okazywaniem pewnych emocji bo to juz taka natura.
Kto stworzył ten labirynt niepewności, tę świątynię dufności, naczynie grzechu, pole usiane tysiącem zasadzek, przedsionek piekła, kosz po brzegi napełniony chytrością, truciznę słodką jak miód, łańcuch, który wiąże śmiertelnych z doczesnością – kobietę?

Awatar użytkownika
Fangtasia
Stały bywalec
Posty: 262
Rejestracja: 21 wrz 2014, 22:20
Płeć: kobieta
Lokalizacja: Poznań

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: Fangtasia » 31 paź 2014, 20:58

Ja mam problemy z wyrażaniem głębszych uczuć. Jeśli ktoś się przede mną otwiera, opowiada o swoich doświadczeniach życiowych to wolę słuchać. Nie potrafię dokładnie określić co w danym momencie czuję, szukam słów i szukam, aż w końcu ich nie wypowiadam. Jesli chodzi o taką ekscytację zwykłymi rzeczami to jak najbardziej się ekscytuję. Śmieję się również z rzeczy, które innym wydawać mogą się nieśmieszne, w zasadzie codziennie zabawiam siebie bzdurnymi myślami (zależy od humoru).

Awatar użytkownika
Irracjonalny
Rozkręcony intro
Posty: 157
Rejestracja: 14 wrz 2014, 21:12
Płeć: mężczyzna

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: Irracjonalny » 31 paź 2014, 22:16

Jeżeli coś mnie śmieszy, to się śmieję - niezależnie od towarzystwa. Czasami, podobnie jak Ty, uśmiecham się tylko z uprzejmości - głównie wtedy, gdy reszta towarzystwa zalewa się śmiechem.
Ekscytację raczej pokazuję w wąskim gronie, i musi to być coś porządnego. Problem mam natomiast z okazywaniem współczucia. Kiedy ktoś mi się zwierza ze swoich problemów, kompletnie się gubię, nie wiem co powiedzieć. Nienawidzę takich sytuacji. Dziwnie się wtedy czuję.

Awatar użytkownika
Miszka
Stały bywalec
Posty: 300
Rejestracja: 03 paź 2012, 21:38
Płeć: mężczyzna
Lokalizacja: Śląsk, czasem Małopolska

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: Miszka » 01 lis 2014, 11:31

Emocję potrafię okazywać choć nie zawsze idą one w parze z odczuciami tłumu ;]
Z mówieniem o rzeczach dla mnie ważnych też nigdy nie miałem problemu. Z tym że tylko dwa razy poznałem kogoś komu chciałem o tym mówić; raczej swoje przemyślenia zostawiam dla siebie.

Awatar użytkownika
tao
Intronek
Posty: 25
Rejestracja: 29 paź 2014, 17:18
Płeć: kobieta
Enneagram: 4w3
Lokalizacja: Wrocław

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: tao » 01 lis 2014, 15:41

Podobnie jak i Wy, mam większy problem z wyrażaniem emocji tych głębszych, ważnych. Empatyczna jestem i to bardzo, dlatego i wysłucham i pocieszę - nie ma problemu.
Śmieję się dużo, czasem zbyt dużo (aż brzuch i żebra bolą :) ) i z rzeczy które dla ogółu raczej nie są śmieszne.

Awatar użytkownika
hipotermia18
Intronek
Posty: 26
Rejestracja: 25 lut 2013, 23:21
Płeć: nieokreślona

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: hipotermia18 » 02 lis 2014, 21:33

Mam podobnie, gdy jestem ze znajomymi dużo rzeczy mnie śmieszy, ale bardzo czesto gdy ludzie których słabo znam coś do mnie mówią uśmiecham sie z grzeczności albo w ogóle myślę sobie o czymś innym i potakuję uprzejmie żeby tego nie zauważyli. Po prostu nudzą mnie takie gadki o niczym. I zupełnie ale to zupełnie nie umiem wyrażać głębszych uczuć. Jak ktoś pyta "lubisz mnie?" to jestem gotowa do ucieczki.
"Przecież każdy ma marzenia. Są moje, są tylko, tylko moje"

Awatar użytkownika
martuella
Rozkręcony intro
Posty: 184
Rejestracja: 19 mar 2015, 13:42
Płeć: kobieta
Enneagram: 5w4
Lokalizacja: Łódź

Re: Problemy z (nie)okazywaniem emocji

Post autor: martuella » 19 sty 2016, 0:39

Szukałam na forum miejsca dla siebie i mojego problemu, ale chyba muszę wepchnąć się w ten temat i przy okazji go tochę odkopię, bo jest najbardziej powiązany z tym, co mnie martwi. Pozwoliłam sobie na modyfikację tytułu :>

Piszecie o problemach z okazywaniem emocji - ktoś nie śmieje się, choć ma na to ochotę, ktoś inny uśmiecha się jedynie przez grzecznosć.
A co z osobami, które nie potrafią prawdziwych emocji ukryć? Wystarczy jedno spojrzenie na moją minę i od razu widać, co akurat czuję - złość, radość, znudzenie, smutek. Nie ma najmniejszej szansy na to, żebym, jak to się mówi, zrobiła dobrą minę do złej gry. Potrafi to przysporzyć kłopotów w życiu, oj potrafi :D Proszenie mnie o opinię w jakiejkolwiek sprawie, kończy się niekiedy fochem ze strony proszącego i moim poczuciem winy. Co jest gorsze - powiedzieć, co naprawdę myślę czy skłamać, co będzie widać po mnie od razu?
Sytuacja z zeszłego tygodnia: byłam wyjątkowo przymulona i znudzona na seminarium magisterskim. Moje "zaciekawienie" zajęciami zauważyła promotorka i nie omieszkała skomentować słowami: "O, a pani to ma zrezygnowaną minę". Mam nadzieję, że moja błyskotliwa odpowiedź: "Nieeee, dlaczego?" w połączeniu z miną: "Tak, mam dosyć słuchania tego samego od tygodni" nie będzie miała wpływu na dalszą współpracę :D

Awatar użytkownika
Ertix
Rozkręcony intro
Posty: 165
Rejestracja: 25 paź 2015, 22:13
Płeć: nieokreślona
Enneagram: 5w5
MBTI: INFP/ISFP
Lokalizacja: Łódź

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: Ertix » 22 sty 2016, 18:20

Ja mam też z tym problem. Próbując zatuszować swoją fascynację lub złość dosyć często popadam w powściągliwość lub nieświadomie trzymam urazę w sobie. Przez to czuję się zobojętniały, ogarnia mnie apatia i takie ''postarzenie'' ducha. Nawet jak mnie coś teraz zaboli to mam wrażenie (wcale nie mylne), że okazuję to w sposób sztuczny/niewzruszony (nie potrafię dobrze oddać głosem swojego stanu). To jest w tym dziwne bo nigdy nie przeżyłem żadnej większej stresującej sytuacji, a i rodzice nie zabraniali mi okazywać uczuć. Być może jest to spowodowane fobią społeczną?
Mam takie wrażenie, że jestem stary, i aż za bardzo okazuję emocje jednocześnie. Też tak macie?
A tak to wyraz mojej twarzy mogę opisać jako smutny, zimny (lub jak to niektórzy mówią ''mina zbitego psa'' co trafnie to podsumowuje).
Bo najważniejsze to jest doceniać to, co się ma, i miało.
Wspomnienia są najcenniejszym darem od życia.

Awatar użytkownika
Ceper
Intronek
Posty: 59
Rejestracja: 11 paź 2014, 0:05
Płeć: mężczyzna
Enneagram: 5w6
MBTI: ISTJ
Lokalizacja: Gdynia

Re: Problemy z (nie)okazywaniem emocji

Post autor: Ceper » 23 sty 2016, 0:48

martuella pisze:Szukałam na forum miejsca dla siebie i mojego problemu, ale chyba muszę wepchnąć się w ten temat i przy okazji go tochę odkopię, bo jest najbardziej powiązany z tym, co mnie martwi. Pozwoliłam sobie na modyfikację tytułu :>

Piszecie o problemach z okazywaniem emocji - ktoś nie śmieje się, choć ma na to ochotę, ktoś inny uśmiecha się jedynie przez grzecznosć.
A co z osobami, które nie potrafią prawdziwych emocji ukryć? Wystarczy jedno spojrzenie na moją minę i od razu widać, co akurat czuję - złość, radość, znudzenie, smutek. Nie ma najmniejszej szansy na to, żebym, jak to się mówi, zrobiła dobrą minę do złej gry. Potrafi to przysporzyć kłopotów w życiu, oj potrafi :D Proszenie mnie o opinię w jakiejkolwiek sprawie, kończy się niekiedy fochem ze strony proszącego i moim poczuciem winy. Co jest gorsze - powiedzieć, co naprawdę myślę czy skłamać, co będzie widać po mnie od razu?
Sytuacja z zeszłego tygodnia: byłam wyjątkowo przymulona i znudzona na seminarium magisterskim. Moje "zaciekawienie" zajęciami zauważyła promotorka i nie omieszkała skomentować słowami: "O, a pani to ma zrezygnowaną minę". Mam nadzieję, że moja błyskotliwa odpowiedź: "Nieeee, dlaczego?" w połączeniu z miną: "Tak, mam dosyć słuchania tego samego od tygodni" nie będzie miała wpływu na dalszą współpracę :D
Ja też tak mam, szczególnie widać po mnie jak jestem zestresowany. Siedzę sztywno, łokcie przy ciele, barki podciągnięte do góry. Nie panuję nad tym, ale może dałoby się to jakoś wyćwiczyć... Po mnie też widać jak jestem znudzony, śpiący. Ale jak mi ktoś zwróci uwagę to mówię "nie, nic, przepraszam" czy jakoś tak. Wystarczy. :D

Wydaje mi się też, że dobre kłamstwo nie jest złe... gorzej jak mówisz jedno, a całym swoim jestestwem prezentujesz coś zupełnie przeciwnego :P zależy jeszcze z kim masz do czynienia ;)

A jeśli chodzi o śmiech to jakoś wolę się śmiać w samotności. Przy ludziach jestem dość powściągliwy. Ciekawa sprawa jest ze słuchaniem kawałów (jak ktoś opowiada). Przeważnie ich nie rozumiem, albo rozumiem ale mnie nie śmieszą. Dlatego na ogół udaję, że słucham, a potem tylko się uśmiecham. Jedynie lubię skecze, kabarety..komedie albo śmieszne historie z życia wzięte - te słucham z uwagą i zaciekawieniem.

Awatar użytkownika
MatiZ
Rozkręcony intro
Posty: 160
Rejestracja: 18 wrz 2013, 17:23
Płeć: mężczyzna
Enneagram: 4w5
MBTI: INFJ
Lokalizacja: Warszawa
Kontakt:

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: MatiZ » 28 sty 2016, 10:03

Nie mam problemu z okazywaniem emocji w sobie. Na zewnątrz, zwykle ich nie ujawniam. Czuję się jak taki Dr. House, że wszyscy się cieszą z wyleczonego pacjenta, a on najwyżej uśmiechnie się lekko i powie "było minęło, a teraz wracam do swojego gabinetu, by poodbijać sobie czerwoną piłką po ścianach." Jak już wyrażę emocje, to poprzez czyny. Chciałbym częściej pokazywać swój uśmiech. Może większa ilość znajomych by w tym pomogła.

Awatar użytkownika
Ani
Intronek
Posty: 72
Rejestracja: 02 gru 2015, 13:47
Płeć: kobieta
Enneagram: 5w4

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: Ani » 15 maja 2016, 12:52

Mam to samo. W towarzystwie, w którym czuję się niepewnie nie okazuję emocji, nawet wewnątrz mniej je odczuwam. Ale szczęśliwie z wiekiem coraz bardziej wrzucam na luz i coraz mniej (choć i tak często) czuję się w ten sposób. Chociaż ostatnio zauważyłam, że introwertyków trochę zdradza mowa ciała. Bo o ile w tonie głosu i minie nic nie ma, to mowa ciała, sposób stania, ręce dużo mówią o tym co mamy w środku. Niewiele osób to potrafi odczytać, ale ostatnio przyglądałam się trochę innym introwertykom i sobie samej i coś takiego zauważyłam.

Manala
Intronek
Posty: 32
Rejestracja: 28 gru 2015, 22:11
Płeć: nieokreślona
Enneagram: 4w5

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: Manala » 28 maja 2016, 0:43

Ja ukrywam swoje uczucia tylko kiedy się niepotrzebnie stresuję i staram się nie trząść, ale raczej mi to nie wychodzi, nie umiem grać :D. A w każdej innej sytuacji okazywanie emocji przychodzi mi naturalnie, nawet nie zwracam na to uwagi. Zakładam, że ludzi i tak nie interesuje co się we mnie dzieje, więc mogę się czuć swobodnie. Mówienie o tych głębokich uczuciach wobec kogoś jest już trudniejsze, ale da się przełamać. I warto to robić. ;3 Pytanko - dlaczego wolicie nie ujawniać uczuć? Traktujecie je jako coś bardzo osobistego? Czy obawiacie się reakcji otoczenia?

Awatar użytkownika
Ani
Intronek
Posty: 72
Rejestracja: 02 gru 2015, 13:47
Płeć: kobieta
Enneagram: 5w4

Re: Problemy z okazywaniem emocji

Post autor: Ani » 28 maja 2016, 14:54

Dobrze to ujęłaś. Uważam, że moje uczucia i myśli to moja prywatna i osobista sfera, którą bardzo cenię i chronię. Dlatego jestem często odbierana jako tajemnicza czy zamknięta w sobie. Ale bywa i tak, że chciałabym w danej sytuacji być bardziej otwarta, więcej mówić, powiedzieć co czuję, ale po prostu nie potrafię. Nawet nad tym pracuję i się staram, ale nie wychodzi.

ODPOWIEDZ