VIncit pisze:świadomośc jakie toto jest wielkie, i jakie śmieszne rzeczy się tam dzieją - to jest na prawde niesamowite, bo to nie żadna fikcja, tylko świat w którym żyjemy.
Zresztą taka świadomośc, jakie toto jest wielkie, to już wprawia człowieka w stan dziwnego uduchowienia. :>
Dokładnie, świadomość w patrzeniu na niebo jest najlepsza. Ostatnio odkrywa się sporo egzoplanet (planet poza naszym układem słonecznym) - idzie to bardzo sprawnie, przy obecnej technice potrafimy określić dość dokładnie jak wygląda dana planeta, mimo że jest bardzo odległa.
To jest niesamowite. Teraz patrząc na niebo, wyobrażam sobie miliardy planet, miliardy niezwykłych światów. Dotychczas odkryto 344 egzoplanety, a szukaliśmy tak mało, na wręcz jednej milionowej części nieba (jak nie na mniejszej). Być może gdzieś coś tam żyje, porusza się! Może też odkrywa egzoplanety, może nagle natrafiło na błękitnawą i małą planetę skalistą z niskim poziomem zachmurzenia, pozornie martwą jak tysiące innych! Chyba właśnie to tak niezwykle przyciąga mnie do nieba.
Ostatnio odkryto planetę, na której rok wynosi około 400 lat ziemskich, jej atmosfera częściowo pokryta jest chmurami, występuje na niej para wodna. Aktualnie obliczane są wartości panującej na niej temperatury i ciśnienia.
Wyobraźcie sobie, że teraz, kilkaset lat świetlnych od nas, na jakiejś planecie występuje
taki koniec dnia.
Giordano Bruno doskonale wiedział jak ważne są słowa "widzę oczami wyobraźni miliony innych planet, innych Słońc, Ziem, jeszcze dziwniejszych światów".