Ale Ty mnie cały czas nie rozumiesz, mnie nie chodzi tutaj o kolor skóry, tylko o wygląd skóry, który jest inny, gdy ma kontakt z tym co na zewnątrz. Być może chodzi tu o promieniowanie UV-B, które przez szyby nie przenika, może o wiatr, wilgoć, niską temperaturę? A może o to wszystko razem wzięte? Nie wiem, co to powoduje, ale wiem na 100% jak wyglądają zdrowi ludzie, którzy nie wychodzą z domu. Ich wygląd skóry będzie taki sam u murzyna, wietnamczyka, czy białego o jasnej karnacji. Ogólnie mówiąc niezdrowy.
A wiem to z kilkuset tysięcy obserwacji, które miały miejsce od czasów licealnych, kiedy pierwszy raz na to zwróciłem uwagę w mojej klasie, jak wyglądały osoby, które mało wychodziły z domu. A jak te co prawie, co tydzień jeździły w góry na narty. A były tylko takie dwie. Ja po którym było widać po opaleniźnie każdy wyjazd powiedzmy od marca w górę i mój kolega z ławki, który miał najjaśniejszą karnację w całej klasie i nie opalał się ani trochę, ale wyglądał zdrowo i też widać było, że był na nartach. Nie trzeba go było pytać.
Ja po prostu jestem dobrym obserwatorem i dostrzegam znacznie drobniejsze szczegóły niż to, czy ktoś był danego dnia na spacerze, czy cały czas siedział w domu. Dla mnie to jest zupełnie oczywiste i bardzo mnie dziwi jak można nie dostrzegać różnicy między kimś, kto siedzi w domu, a człowiekiem, który kilka godzin dziennie spędza na zewnątrz. A gdy, ktoś przez całą zimę nie wychodzi to różnica jest po prostu ogromna.
A że mieszkam w centrum Warszawy to codziennie mija mnie kilkaset osób i w pierwszych dniach wiosny obserwuje całe stada córek i synów młynarza, którzy wynurzyli się ze swoich zimowych jaskiń.
Mnie generalnie bardzo to boli, gdy ludzie odcinają się od natury. Niestety w porównaniu z tym co było 5 lat temu to i ja jestem odcięty, bo jako niepełnosprawny nie mam szans na spędzenie dobrych kilku godzin dziennie w lesie jak to było jeszcze niedawno. Dla mnie las był domem, a teraz muszę siedzieć w małym mieszkanku w bloku jak typowy mieszczuch. I wychodzić jedynie na krótkie spacerki około godziny dziennie o tej porze roku, bo na wózku jest zbyt zimno, żeby wytrzymać dłużej.
Choć wiadomo, że dla wielu Warszawiaków godzina dziennie byłaby nie osiągalnym rekordem. Ale dla mnie to tyle, co nic. Inna skala.