Wiersze

Proza, poezja, opowiadania
irekTki
Zagubiona dusza
Posty: 2
Rejestracja: 18 lis 2018, 23:55
Płeć: mężczyzna

Re: Wiersze

Post autor: irekTki » 20 lis 2018, 11:14

Przegryw
Prymitywny życiowy pęd każe mu wstać
Dalej już leci, jedzenie i wizyta w toalecie
Instynkt każe się ciepło ubrać i jechać do pracy
Wyłącza siebie i wyrabia norme
Wracając do domu też instynktownie
Życiowy pęd każe mu jeść i odpocząć
Nie ma siły aby cokolwiek rozpocząć
Częściowo stłumiony ogląda seriale
Wyobrażając sobie jakby to mogło być wspaniale
Potem w internecie śledzi innych życie
Oraz to jak wielki świat rządzi nim w polityce
I dopiero przed snem zastanawia się chwile
Czy ma tak wegetować dopóki nie zginie
Jaki sens ma to istnienie bez pomysłu na siebie
Czy to ten boski plan, 40 lat i ciągle sam
Modlitwy wysłane, cóż mu zostało, sługa pokorny
Jak Abraham czy Hiob, nie szuka z nim wojny
Przegryw niczym syn marnotrawny wraca do domu
Ojcze wybacz i przyjmij mnie znowu

Awatar użytkownika
BiałyGuzik
Intronek
Posty: 30
Rejestracja: 24 wrz 2016, 17:57
Płeć: kobieta
Enneagram: 10w
MBTI: ERROR
Lokalizacja: świat prostopadły

Re: Wiersze

Post autor: BiałyGuzik » 23 lut 2019, 14:48

Ena pisze:
31 gru 2017, 22:57
"Bezdech"
Wpełza i wciska się w czaszkę
z nieoświeconą butnością
milczenie
tęsknym spojrzeniem przeszywa
utkaną ze smoły
rzeczywistość
dociska się do skóry
oblepiając każdy jej kawałek
nie da się oddychać
nie można też umrzeć
zapominając
niczego się nie rozwiąże
pamięć też jest nieprzydatną
obojętnością
wypełnione po brzegi myśli
buntują się przeciw każdej formie
określającej
bezsilności nie można w żaden sposób zaprzeczyć
wtedy każda próba naprawiania kończy się
tragedią
nie można określić żadnej rzeczy
wszystko jest szansą i bólem
bezkresnym
dniom nie da się przeciwstawiać
można tylko czekać na dzień
ostatni
będą pierwszymi
a pierwsi nigdy nie znikną
Kurcze, podoba mi się ten wiersz, bo też kiedyś próbowałam stworzyć podobną strukturę (i nie tylko dlatego :D). Pojedyncze słowa pomiędzy wersami kończące to co powyżej, rozpoczynające to co poniżej i jednocześnie wszystko się tak ze sobą łączy. I tytuł: faktycznie najlepiej się to czyta na wydechu. Ta prosta struktura powoduje, że wiersz naprawdę jest trudny do odczytania. Jestem pełna podziwu niektórym rozwiązaniom.
Życie jest ciężkie jak worek ziemniaków.

Awatar użytkownika
BiałyGuzik
Intronek
Posty: 30
Rejestracja: 24 wrz 2016, 17:57
Płeć: kobieta
Enneagram: 10w
MBTI: ERROR
Lokalizacja: świat prostopadły

Re: Wiersze

Post autor: BiałyGuzik » 23 lut 2019, 14:54

house pisze:
07 lip 2018, 14:11
Jestem sam i czuje się dziwnie,
Jestem sam, czy to dobrze czy źle?
Jestem sam i nikt mi nie mówi,
Jestem sam, a przybywam wśród ludzi.

Ah tęsknię za czymś niedoścignionym,
Za przyrodą na wsi, gdy jestem w mieście,
I szukam tłumu, a pragnę być niepostrzeżonym.
Hymn introwertyków! :D
Życie jest ciężkie jak worek ziemniaków.

ODPOWIEDZ